Dołącz do czytelników
Brak wyników

Jak skutecznie pokonywać trudności szkolne , Otwarty dostęp

13 czerwca 2018

NR 33 (Styczeń 2018)

Uczeń ze spektrum autyzmu w klasach I–III

0 34

Dzieci autystycznych przybywa. Statystki podają różne dane:  1 dziecko na 150, 1 na 120, a nawet 1 na 88 urodzonych to dzieci,  u których diagnozuje się zaburzenia ze spektrum autyzmu.  Mówi się nawet, że jest to epidemia XXI wieku. Dwa lata temu  (wg SIO, stan na 10 marca 2015 r.) w polskich przedszkolach i szkołach ponad 17 tysięcy dzieci miało orzeczenie autyzmu,  w tym zespołu Aspergera1.  Ponieważ z roku na rok przybywa takich dzieci, to dzisiaj ta liczba jest jeszcze większa.

Zgodnie z obecnym stanem wiedzy specjaliści twierdzą, że nie ma czegoś takiego jak autyzm. Można jedynie mówić  o spektrum autystycznym (ASD – Autism Spectrum Disorder), czyli obszarze, w którym wyodrębnia się różne typy osób o cechach autystycznych, wykazujących odmienne mechanizmy lub przyczyny powodujące trudności rozwojowe oraz mające często odrębne wymagania wobec środowiska. Autyzm ma wiele barw i odcieni, dlatego według klasyfikacji DSM–V z 2013 r. termin ASD zawiera w sobie zaburzenia sklasyfikowane wcześniej jako Zespół Aspergera, wysoko funkcjonujący autyzm, autyzm atypowy,  dziecięce zaburzenie dezintegracyjne oraz PDD–NOS – całościowe zaburzenie rozwoju niezdiagnozowane inaczej.

Co należy się uczniowi z ASD na etapie edukacji wczesnoszkolnej?

Dziecko ze spektrum autyzmu ma prawo do korzystania kształcenia specjalnego niezależnie od charakteru placówki (szkoła ogólnodostępna, szkoła ogólnodostępna z oddziałami integracyjnymi, szkoła integracyjna, szkoła specjalna). Zespół nauczycieli i specjalistów na miejscu powinien mu zapewnić wielospecjalistyczną opiekę, w ramach której będzie miało ono zagwarantowane wspieranie wszechstronnego rozwoju, dostosowanie wymagań edukacyjnych do indywidualnych możliwości i potrzeb psychorozwojowych, udział w zajęciach rewalidacyjnych, niezbędną pomoc i wsparcie psychologiczno-pedagogiczne, a także dbanie o wyrównanie jego szans edukacyjnych na tle grupy rówieśniczej. 
W tej właśnie kwestii występują liczne nieporozumienia na linii szkoła-rodzice, jak również nieprawidłowości prawno-organizacyjne. Jak ich uniknąć? Co zrobić, by właściwie spełnić wymagania dotyczące wspierania dzieci niepełnosprawnych? Oto kilka praktycznych wskazówek:
Krok 1: Z chwilą, gdy do szkoły trafia dziecko z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego ze względu na niepełnosprawność wynikającą z autyzmu, wychowawca klasy (bądź inna osoba wyznaczona przez dyrektora) powinien: 

  • Wnikliwie zapoznać się z dokumentem wydanym przez poradnię psychologiczno–pedagogiczną, który stanowi decyzję administracyjną. Rozporządzenie MEN z dnia 7 września 2017 r. w sprawie orzeczeń i opinii wydawanych przez zespoły orzekające działające w publicznych poradniach psychologiczno–pedagogicznych (Dz. U. z 15 września 2017 r., poz. 1743) – obliguje do umieszczania w orzeczeniach zaleceń, które są dla szkoły obowiązkowe do zrealizowania. Orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego musi zawierać wraz z uzasadnieniem:
    • zalecane warunki i formy wsparcia umożliwiające realizację indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych ucznia, w tym warunki rozwijania jego potencjalnych możliwości i mocnych stron, wzmacniania jego aktywności i uczestnictwa w życiu szkoły, oraz – jeżeli zachodzi potrzeba indywidualnego wsparcia ze strony dodatkowo zatrudnionej kadry – wskazanie tej osoby wraz z zakresem tego wsparcia;
    • zalecane cele rozwojowe i terapeutyczne do realizacji podczas zajęć edukacyjnych, zajęć rewalidacyjnych oraz zajęć w ramach pomocy psychologiczno-pedagogicznej udzielanej uczniowi i – w zależności od potrzeb – jego rodzicom, wraz ze wskazaniem zalecanych form pomocy psychologiczno-pedagogicznej, a w przypadku uczniów niepełnosprawnych – również zalecanych rodzajów zajęć rewalidacyjnych; 
    • określenie wszystkich możliwych form kształcenia specjalnego, poczynając od najkorzystniejszej dla ucznia – według Zespołu Orzekającego, przy czym kolejność wymieniania tych form nie jest wyznacznikiem ich ważności;
    • określenie potrzeby realizacji wybranych zajęć edukacyjnych indywidualnie z uczniem lub w grupie liczącej do 5 uczniów – w przypadku ucznia napotykającego na trudności w funkcjonowaniu wspólnie z oddziałem szkolnym; 
    • zalecane działania ukierunkowane na poprawę funkcjonowania ucznia i wzmacnianie jego uczestnictwa w życiu szkoły oraz działania wspierające jego rodziców;
    • określenie, w zależności od potrzeb ucznia niepełnosprawnego, niezbędnego w procesie kształcenia sprzętu specjalistycznego i środków dydaktycznych, w tym z wykorzystaniem technologii informacyjno-komunikacyjnych;
    • zalecane sposoby oceny efektów działań podjętych przez szkołę w celu realizacji zaleceń zawartych w o...

Artykuł jest dostępny dla zalogowanych użytkowników.

Jak uzyskać dostęp? Wystarczy, że założysz konto lub zalogujesz się.
Czeka na Ciebie pakiet inspirujących materiałow pokazowych.
Załóż konto Zaloguj się

Przypisy